African Dream

African Dream is een semi-realistische leeuwen RPG. Stap in de huid van je zelfbedachte leeuwenkarakter en beleef leuke avonturen.
 
PortalPortal  IndexIndex  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  
Inloggen
Gebruikersnaam:
Wachtwoord:
Log me automatisch in bij elk bezoek: 
:: Ik ben mijn wachtwoord vergeten
Wie is er online?
Er zijn in totaal 1 gebruiker online :: 0 Geregistreerd, 0 verborgen en 1 gast

Geen

Het hoogste aantal gelijktijdige online gebruikers is 7. Dit aantal is bereikt op wo jan 04, 2012 9:20 am.
Seizoen
Op dit moment is het winter in African Dream. Dat betekend dat het erg droog en warm is. De meeste prooidieren zijn dan ook bij de waterplaatsen te vinden.
Laatste onderwerpen
» ~ Een donkere nacht ~
vr dec 14, 2012 6:00 am van Blackfir

» Vuur!
do dec 13, 2012 9:02 am van Mossheart

» Onzin topic.
do apr 19, 2012 2:18 am van Licentia

» valerie
za jan 28, 2012 10:19 am van zen

» Een nieuwe dag, nieuwe kansen
vr jan 20, 2012 4:34 am van Ethan

» Betsie
zo jan 15, 2012 3:19 am van zen

» gezocht ouders voor bageera
vr jan 13, 2012 9:13 am van zen

» Aanmelden.
vr jan 13, 2012 8:40 am van zen

» zen bij de rivier
vr jan 13, 2012 8:09 am van zen


Deel | 
 

 Een nieuwe dag, nieuwe kansen

Go down 
AuteurBericht
Ethan

avatar


Karakterprofiel
Geslacht: Leeuw
leeftijd: 4,5 jaar
Groep: x

BerichtOnderwerp: Een nieuwe dag, nieuwe kansen   za jan 07, 2012 2:44 am

Een luide geeuw klonk. Ethan werd wakker. Het was een stralende dag. De lucht was helder blauw, de vogels floten vrolijk en ook Ethan zelf voelde zich goed. Hij stond op en rekte zich uit. Een nieuwe dag, nieuwe kansen. De dagen ervoor waren niet echt vrolijk geweest. Zijn moeder was gestorven, en aangezien hij samen met zijn moeder reisde, stond hij er nu helemaal alleen voor. Hij miste haar nu al vreselijk. Maar aan de andere kant, was hij nu een onafhankelijke sterke leeuw. De laatste paar maanden waren zwaar geweest. Hij had alles voor zijn moeder moeten doen. Extra grote prooien vangen, zijn schouder te leen geven om op te hangen.. ect. Ookal vond hij haar dood vreselijk, er was een zware last van hem af gevallen en daar was hij eigenlijk best blij mee. Ethan keek omhoog, een groepje gieren vloog boven een zwarte stip. Prooi? Dat Ethan bij zichzelf? Honger had hij wel. Hij likte even zijn lippen. Het water liep hem al in de mond. Hij versnelde zijn pas en liep de richting van de gieren in. Na een paar minuten arriveerde hij op het plaats delict. Er lag een half opgegeten grazelle. Deze kans kon Ethan zich niet voor bij laten gaan. Hij liet een luide brul horen en direct vlogen de gieren weg. Dit was zijn prooi, en daar moesten ze van afblijven. De leeuw stond immers bovenaan de voedselketen. Gulzig begon Ethan te eten. Vandaag was het begin van een nieuw, onafhankelijk leven.

[sorry, moet er even inkomen!]
Terug naar boven Go down
Licentia

avatar


Karakterprofiel
Geslacht: Leeuwin
leeftijd: 3,5
Groep: -

BerichtOnderwerp: Re: Een nieuwe dag, nieuwe kansen   zo jan 08, 2012 4:03 am

Licentia was helemaal in haar nopjes. Twee weken geleden was ze vertrokken bij haar ouders. Ze had gezegd dat ze weg ging omdat ze nu alleen wou reizen, het tegen deel was waar. Ze wou haar broer zoeken. Licentia was geboren in een nestje van twee. Zij en haar broertje. Bij hun eerste speurtocht samen raakte ze hem kwijt... Volgens haar ouders was hij dood. Het leek ze niet eens wat te doen! Het deed pijn om in de beurt te zijn van haar ouders. Haar ouders waren al vroeg samen met haar vertrokken en het zou Licentia niet eens wat verbazen als ze erachter zou komen dat ze het enkel hadden gedaan omdat ze haar weg wilde hebben van de plekken die haar deden denken aan haar broertje. Even stopte de leeuwin om te genieten van het weer. De zon scheen vel maar het warme briesje was mooier om van te genieten. Het leek net of de wind met haar speelde of haar broertje met haar speelde... Ze dacht even na. Ze was al twee weken weg maar had nog geen spoor van haar broertje gevonden. Nou ja, ze was als eerste naar de gebieden gegaan waar ze vandaan was gekomen maar toen was ze hier uitgekomen. Het was hier mooi maar het stond vast! Ze zou, wat de tol ook was, haar broertje vinden! Een luide grom onderbrak haar gedachtes. Een lach sierde Licentia's snuit en ze schudde langzaam haar kop. Meestal was ze een happertje, al kwam dat niet door haar aard. Nee, e was gewoon verbitterd. Eigenlijk was Licentia een lieve en rustige leeuwin. Al deed ze zich niet zo voor. Langzaam begon de leeuwin te lopen naar de plek waar de brul vandaan was gekomen. Ze stopte toen ze zag wie het geluid had gemaakt. Het zag er grappig uit. Een leeuw die gieren op afstand hield en ondertussen lekker zijn hapje zat op te peuzelen. Luie leeuwen ook... Het verbaasde haar dat hij niet zelf iets had gegrepen. Hij zag er sterk uit, al was er toch iets vreemds met hem aan de hand... Ze stond naar zijn rug dus de leeuw zou haar niet kunnen zien aankomen. Misschien wel horen al leek dat haar ook al erg sterk. Met stappen die leken op muizen stappen liep ze richting de leeuw. Achter hem bleef ze stil staan en glimlachte onhoorbaar. Ze sloot even haar ogen en schudde nogmaals haar kop. Ze opende haar ogen en zei rustig en zacht: 'Niet schrikken..' ze was een beetje bang dat als ze niks zou zeggen voordat ze dichter bij de leeuw zou komen hij haar misschien van schrik zou aanvallen... Ze liep naar voren en ging voor de leeuw staan. Haar witte vacht en witte ogen kaatste af op het landschap. 'Waarom heb je zelf niks gevangen?' ze keek naar de leeuw en naar zijn maaltijd. Voorzichtig zei ze erachter aan: 'Als ik je zo zie lijkt het niet of je terug deinst van een keer zelf iets vangen. Of heb ik het mis?'. Voor zover Licentia zich kon herinneren waren er maar vijf leeuwen waar tegen ze op deze manier had gesproken. Haar ouders, broer, beste vriendin en.. Er was nog iemand... Ze schudde de gedachte weg en keek de leeuw verwachtings vol aan.

[wow.. ik wist niet dat ik zoveel inspi had..]
Terug naar boven Go down
Ethan

avatar


Karakterprofiel
Geslacht: Leeuw
leeftijd: 4,5 jaar
Groep: x

BerichtOnderwerp: Re: Een nieuwe dag, nieuwe kansen   zo jan 08, 2012 8:06 am

Zijn hapje smaakte heerlijk, en last van de gieren had hij ook niet echt. Hij hoefde alleen maar zijn kop te heffen en de gieren verdwenen als sneeuw voor de zon. Plotseling hoorde hij een stem. Zijn oren draaide naar achter en hij hield op met eten. 'Niet schrikken..' Het was een leeuwin. Dat hoorde hij aan haar stem. Vanuit zijn ooghoeken zag hij een wit gedaante verschijnen. Zijn ogen volgde haar aandachtig. 'Waarom heb je zelf niks gevangen?' Ondertussen keek ze even naar dode grazelle. Snel schoof hij het met zijn poot naar zich toe en liet zijn tanden zien. Dit was zijn maaltijd en daar zou ze vanaf blijven. 'Als ik je zo zie lijkt het niet of je terug deinst van een keer zelf iets vangen. Of heb ik het mis?' zie ze er snel achteraan. Ethan bekeek haar eens goed. Ze was ongeveer een jaar jonger als hij. Ondertussen had hij zijn mond gesloten, maar zei nog geen woord. Er was iets aan haar dat zijn aandacht trok. Misschien de manier waarop ze hem aansprak? Ethan kon het niet plaatsen. Hij keek even naar beneden. Het rode, bebloede vlees lag er rustig bij. Het oog van de grazelle weerkaatste zijn kop. 'Ken ik jou?' Het kwam er lomper uit dan hij eigenlijk bedoelt had. Hij schudde zijn kop even en keek de witte leeuwin daarna weer aan. 'Ik bedoel, je komt niet uit deze regio of wel?' Hij bekeek haar nog eens goed. 'Ik heb je hier anders nog nooit gezien.' Een kleine glimlach verscheen op zijn gezicht. Het was goed om weer eens tegen iemand te praten. En deze leewin beviel hem wel. Het verbaasde hem dat hij zo open was tegenover deze leeuw. Meestal zei hij geen woord, en als hij iets zei was het meestel iets in de richting van. 'Gaat je niets aan.' of 'waar bemoei jij je mee?' Ethan ging rustig zitten en likte zijn lippen even. De geur van het dode dier dat voor hem lag prikkelde zijn neus. Maar het zou nog even moeten wachten.

[sorry, weining ispi]
Terug naar boven Go down
Licentia

avatar


Karakterprofiel
Geslacht: Leeuwin
leeftijd: 3,5
Groep: -

BerichtOnderwerp: Re: Een nieuwe dag, nieuwe kansen   ma jan 09, 2012 2:39 am

Ze schrok even van de manier waarop de leeuw reageerde. Ze dit echter niks en wachtte geduldig af. De leeuw leek even te twijfelen. Maar na een tijdje zei hij: 'Ken ik jou?' eigenlijk kwam het er erg lomp uit. Ondanks dat verscheen er een glimlach rond de snuit van de leeuwin. 'Misschien...' ze gaf nooit direct antwoord. Toch wist de leeuw zelf al snel het juiste antwoord te vinden: 'Ik bedoel, je komt niet uit deze regio of wel?' zei hij terwijl hij zijn kop schudde. Hij keek haar nog eens goed aan en vervolgde toen: 'Ik heb je hier anders nog nooit gezien.' een kleine glimlach sierde de muil van het dier dat voor Licentia zat. Even tilde ze haar poot op. De leeuw veranderde wel erg snel van emotie. Was dat natuurlijk? Ze zetten snel haar poot weer neer want ze wist dat als de leeuw het zou zien als bedreiging ze er geweest was. Ze zuchtte even en zei toen rustig: 'Klopt, ik.. ik kom hier niet vandaan..' de beelden van haar broertje raasde langs haar geestesoog. Een steek van verlangen om hem te zoeken schoot door haar heen. 'Ik wilde eigenlijk naar huis maar.. nou ja, ik kwam hier terecht.' ze glimlachte even en keek de leeuw vragend aan. 'Maar zoals ik net al vroeg.. Waarom heb jij iet zelf iets gevangen?' Ze was een beetje bang voor het antwoord. Het leek haar beter op een ander onderwerp over te gaan. Ze had al veel aangericht als andere het over haar broertje hadden. Ineens golfde de herinneringen die ze had verdrongen binnen. Niet alleen herinneringen ook woorden van haar ouders. Zoals: "Hij is dood" of "wat wil je nou? Hem zoeken en je eigen dood tegemoet gaan?". Ze wilde het niet geloven. Ze kon het niet geloven.. Hij mocht niet dood zijn! Even was ze bang dat ze boos of bang zou worden. Op het randje van haar bewust zijn flakkerde een gedachte en een beeld. Ze zag haar broertje dood voor zich liggen. Terwijl de gieren van hem genoten. Snel schudde ze de gedachte weg en huiverde ze even. Ze kon zich niet eens zijn naam herinneren. Het enige wat ze nog van hem had was de gedachtes, woorden en het geloof dat hij dood was... Ze besefte dat ze diep in gedachte verzonken was en keek snel op naar de leeuw. 'Sorry..' zei ze heel erg zacht.

[ik nu ook.. ><]
Terug naar boven Go down
Ethan

avatar


Karakterprofiel
Geslacht: Leeuw
leeftijd: 4,5 jaar
Groep: x

BerichtOnderwerp: Re: Een nieuwe dag, nieuwe kansen   di jan 10, 2012 7:10 am

Ethan voelde zich erg ongemakkelijk. Hij was er ook niet helemaal bij met zijn gedachtes.'Klopt, ik.. ik kom hier niet vandaan..' Zei de leeuwin. Ethan bekeek haar nog eens goed en knikte even. Precies zoals hij had gedacht. Hij woondde hier namelijk al een aantal jaar, maar erg veel andere leeuwen waren er niet. De laatste tijd kwam er er echter een aantal meer tegen. Niet extreem veel, maar meer als dat hij normaal zag. 'Ik wilde eigenlijk naar huis maar.. nou ja, ik kwam hier terecht.' Vervolgde ze uiteindelijk. Een kleine glimlach verscheen op haar gezicht. 'Maar zoals ik net al vroeg.. Waarom heb jij iet zelf iets gevangen?' Ze keek hem vragend aan. Ethan keek even naar beneden. Het dode dier lag aan zijn voeten. Dat was toch logisch? Tenminste zo dacht hij erover. 'Waarom zou je zoiets lekkers laten liggen, toch?' Hij grinnikte een beetje. 'Waarom moeite doen als het ook makkelijk kan?' Hij keek de leeuwin even aan. Snapte ze dat niet? En waarom reageert hij zelf zo bot? Waarschijnlijk deed zij hem denken aan zijn net overleden moeder. Ja, dat moest het zijn! Ze lijkt er ander heel erg op. Ethan schudde even met zijn kop. 'Het spijt me dat ik zo bot reageer.' Hij keek nog eens naar het dode dier aan zijn voeten. Hij was er kennelijk niet echt bij met zijn gedachten.

[kort, I know]
Terug naar boven Go down
Licentia

avatar


Karakterprofiel
Geslacht: Leeuwin
leeftijd: 3,5
Groep: -

BerichtOnderwerp: Re: Een nieuwe dag, nieuwe kansen   di jan 10, 2012 7:29 am

'Het spijt me dat ik zo bot reageer.' Licentia schudde langzaam haar kop. 'Nee, ik sorry..' ze slikte even. Het koste haar te veel moeite haar emoties de baas te blijven. Ze had al weken niet meer met andere gepraat, en nu. Nu sprak ze met iemand en dacht ze contstant aan haar broertje. Licentia draaide zich om zodat de leeuw haar gezicht niet kon zien. Een glimmende traan gleed naar de grond. Ze kon het niet helpen. Heel erg zacht, bijna onhoorbaar, zei ze: 'Ik..Ik..Het spijt me..' zonder nog om te kijken begon ze te rennen. Lang hield ze het niet vol, toch wilde ze niet dat de leeuw haar zo zou zien. Het deed pijn, teveel pijn. Met een plof lande de leeuwin op de grond. Haar oen stroomde vol met heldere tranen. Oke, deels hoopte ze dat de leeuw haar achterna zou komen. Niemand had haar ooit geholpen als ze verdrietig was. Niemand! Zelfs haar eigen ouders niet... Ze sloot haar ogen even en er flitste beelden langs die ze nooit had willen zien:

Zij rende snel achter haar broertje aan en riep: 'Niet zo snel!' de jonge leeuw voor haar draaide zich even om en glimlachte, waarop hij juist nog sneller ging rennen. Licentia kon hem niet bijhouden en zuchtte diep. Waarom moest haar broertje zo snel zijn? Waarom? Even schudde ze haar kop en toen zetten ze de achtervolging weer in. Toen ze hem eindelijk bereikt had en voorbij rende merkte ze ineens dat haar broertje abrupt was gestopt met rennen. Licentia stopte en draaide zich om. 'Wat is er?' haar broertje gaf geen antwoord maar liep in plaats van dat naar iets toe. Hij verdween achter een stel struiken en Licentia volgde hem. Toen ze naast hem stond werden haar ogen groot van schrik en afschuw. 'Wat..Wat ben je in hemelsnaam van plan?' voor haar stond een klein huisje en daar achter nog een stuk of drie. Langzaam draaide ze haar kop om haar broertje aan te kunnen kijken: 'Nee.. Dat doe je niet!' het enige antwoord wat ze kreeg was een kleine grijns waarop haar broertje antwoorden: 'Rustig aan jo, ik hoef nog niet dood!'

Licentia deed met een ruk haar ogen weer open. Het laatste wat ze van haar broertje kon herinneren was dit. Hun laatste gesprek. Nadat ze het dorpje hadden gevonden waren ze terug gegaan maar haar broertje was 's nachts weg geglipt en was die nacht nog verdwenen. Haar ouders hadden altijd beweerd dat hij dood was. Dat hij toch niks waard was. Ze wist dat alleen haar moeder er zo over had gedacht. Nog een steek van verdriet en verlangen schoot door het lichaam van de leeuwin. Nog meer gevoelens kwamen in haar naar boven. Verdriet, verlangen, bezorgdheid.. Maar vooral woede. Hoe hadden haar ouders hem gewoon kunnen laten stikken? Hoe? Een luide grom kwam uit haar bek terwijl tranen over haar wangen stroomde.

[wow]
Terug naar boven Go down
Ethan

avatar


Karakterprofiel
Geslacht: Leeuw
leeftijd: 4,5 jaar
Groep: x

BerichtOnderwerp: Re: Een nieuwe dag, nieuwe kansen   wo jan 11, 2012 5:29 am

De leeuwin schudde zacht met haar kop. 'nee, ik sorry..' ze slikte even. Ethan keek haar aan. Waar moest zij haar excuses voor aanbieden? Ze had toch niets gedaan? Terwijl hij nadacht over wat hij moest zeggen, likte hij met zijn tong over zijn lippen. Het was een soort van tic. Elke keer, nouja, erg vaak, als hij nadacht deed hij dit. Sommige leeuwen vonden het nogal irritant, maar daar trok hij zich niets van aan. De leeuwin draaide zich om zodat hij haar gezicht niet meer kon zien. Heel zacht hoorde hij haar zeggen: 'Ik..Ik..Het spijt me..' Vervolgens rende ze zo hard ze kon weg. Zonder om te draaien of nog iets te zeggen verdween ze plotseling. Voor een moment bleef Ethan bewegingsloos staan. Had had geen enkel idee wat hij moest doen. Haar achterna gaan? Of moest hij haar met rust laten? Ergens mocht hij de leeuwin wel. En blijkbaar zat ze ergens mee. Ethan had altijd geleerd dat je je mede leeuw moest helpen. Ookal kon het nadelige gevolgen voor jezelf hebben. Ethan was een sociale leeuw en dus besloot hij haar maar achterna te gaan. Er ver ws ze immers niet gekomen. Een aantal meter verder, net voorbij de heuvel, lag ze op de grond. Ethan vertraagde zijn pas en ging naast haar zitten. 'Hey, wat is er aan de hand?' Hij draaide zijn kop een beetje en dacht een traan op haar gezicht te zien. 'Je heb helemaal niets verkeerts gedaan hoor. Tenminste voor mij niet.' Hij glimlachte een beetje. Hij had spijt genoeg van zijn gedrag, en wilde daarom deze keer een goede indruk maken.

Terug naar boven Go down
Licentia

avatar


Karakterprofiel
Geslacht: Leeuwin
leeftijd: 3,5
Groep: -

BerichtOnderwerp: Re: Een nieuwe dag, nieuwe kansen   wo jan 11, 2012 5:53 am

Waar ze op gehoopt had werd werkelijkheid. De leeuw kwam naar haar toe en vroeg: 'Hey, wat is er aan de hand?' Licentia slikte even en tilde haar kop iets op. 'Je heb helemaal niets verkeerts gedaan hoor. Tenminste voor mij niet.' ze keek de leeuw aan. 'Nee, dat is het ook niet...' even twijfelde ze. Er was nog nooit iemand geweest die haar had gevraagd wat er was. Ze schudde haar kop even en zei toen snikkend: 'Het is gewoon zo veel. Heb je wel eens iemand verloren die je erg dierbaar was? Waar niemand ooit meer aandacht aan bestede?' ze ging zitten en keek de leeuw aan. Haar ogen waren groot van de tranen en haar hoofd voelde zwaar. Al die weken had ze gezocht. Bijna non-stop. Al die weken had ze haar gevoelens opgekropt en weggestopt. Alles moest er nu uitkomen. Ze zuchtte even en keek de leeuw aan. Toen die antwoord had gegeven zei ze zacht: 'Ik weet zijn naam niet eens meer...' toen ze dat had gezegd kwamen de beelden weer langs. Ze had hem nooit dood gezien of... Misschien hadden haar ouders gelijk. Misschien was hij wel dood. Ze kon immers niet bewijzen dat het niet zo was. Ze slikte nog eens en zei toen: 'Ik ben Licentia.' ze zei niet snel haar naam maar ze vertelde andere leeuwen ook nooit over haar gevoelens en dat soort dingen. Maar deze leeuw was anders. Hij had haar zelfs gevraagd of alles wel goed ging. Zou ze de leeuw vertellen over haar broertje en zijn verdwijning? Over haar ouders wie het nooit had kunnen schelen? Misschien... Haar eerst zo vrolijke bui was totaal verdwenen en in plaats daarvan kwam woede omhoog. Haar instinct zei haar hard te grommen maar haar hoofd zei haar afwachten tot alles zich zelf wijst. Vaak had ze naar haar hoofd geluisterd wat ook vaak tot problemen had gezorgd. Een kleine glimlach kwam op haar gezicht maar verdween ook meteen weer.

[vaag..]
Terug naar boven Go down
Ethan

avatar


Karakterprofiel
Geslacht: Leeuw
leeftijd: 4,5 jaar
Groep: x

BerichtOnderwerp: Re: Een nieuwe dag, nieuwe kansen   wo jan 11, 2012 6:09 am

De leeuwin hief haar kop zodat Ethan haar gezicht kon zien. Het zat vol met tranen en ze zag er sip uit. 'Nee, dat is het ook niet...' Zei ze zacht. Ethan knikte even. Even leek de leeuwin te twijfelen over wat ze ging zeggen. Maar uiteindelijk opende ze toch haar mond. 'Het is gewoon zo veel. Heb je wel eens iemand verloren die je erg dierbaar was? Waar niemand ooit meer aandacht aan bestede?' Ethan keek haar even kort aan. Hij likte zijn lippen even en liet zijn kop wat zakken. Of hij iemand verloren had? Toevallig een aantal dagen geleden. Vanuit zijn ooghoeken keek hij de leeuwin voor hem aan. 'Toevallig een aantal dagen geleden nog. Mijn moeder is overleden.' Zijn stem klonk dit keer minder zelfverzekerd, wat verdrietig zelfs. 'Ze was alles voor me. De laatste paar maanden heb ik dag en nacht voor haar moeten zorgen.' Even staarde hij voor zich uit, verzonken in zijn gedachtes. Hij en zijn moeder hadden een erg sterke band, en nu was die zomaar verdwenen. Hij begreep dus goed waar de leeuwin mee zat. De leeuwin keek hem even aan en slikte. 'Ik ben Licentia.' De kleine glimlach die op haar gezicht was verschenen, verdween bijna aprubt weer. Ethan keek haar eens diep in de ogen aan. 'Aangenaam. Mijn naam is Ethan.' Een glimlach verscheen op zijn gezicht. Tot in tegenstelling van Licentia, bleef die van hem wel wat langer staan. Ze begon deze leeuwin echt aardig te vinden. Even dacht hij na of hij het zo vragen. Maar uiteindelijk opende hij toch zijn mond. 'Mag ik vragen wie je verloren bent?'
Terug naar boven Go down
Licentia

avatar


Karakterprofiel
Geslacht: Leeuwin
leeftijd: 3,5
Groep: -

BerichtOnderwerp: Re: Een nieuwe dag, nieuwe kansen   wo jan 11, 2012 6:34 am

'Mag ik vragen wie je verloren bent?' Licentia knikte en zei toen rustig: 'Technisch gezien ben ik niemand verloren.. Tenminste niet zoals jij je moeder verloren bent..' ze zuchtte even maar vervolgde: 'Ik ben geboren in een nestje van twee. Ik en mijn broertje. Na een tijdje mochten we van onze ouders alleen op stap. We rende wat, stoeide af. Hij stopte ineens en hij liep weg. Ik volgde hem zo snel ik kon. Toen ik uiteindelijk weer bij hem was.. Stond hij te gapen naar een dorp. Een mensen dorp.' ze stopte even en schudde haar hoofd: 'Ik zei dat hij niet mocht doen wat hij wilde maar luisteren kon hij niet. Die zelfde nacht nog is hij verdwenen. Mijn vader zocht hem nog enkele dagen, mijn moeder daar in tegen leek het niks te doen. Ik was en ben nog steeds er kapot van. Mijn ouders namen me mee, weg van de plek waar ik geboren was. Zeiden elke dag als ik aan hem dacht dat ik nutteloos dacht. 'Hij is dood' was alles wat ze telkens zeiden...' ze keek de leeuw verdrietig aan en vervolgde: 'Na een paar jaar heb ik tegen mijn ouders gezegd dat ik alleen verder wilde, voor mezelf wilde zorgen. Het tegen deel was waar. Ik wilde mijn broertje zoeken. Ik ben al twee weken naar hem op zoek. Maar kwam hier terecht..' ze wende haar kop even af en zei als laatste: 'Ik weet zijn naam niet eens meer..' het was fijn om iemand er over te vertellen. Het luchtte op. Toch was er een ding wat ze zich afvroeg.. Zij en haar broertje waren erg close. Had ze het dan niet moeten voelen als hij.. Dood was?

[Sorry voor de korte post.. moet eten.]
Terug naar boven Go down
Ethan

avatar


Karakterprofiel
Geslacht: Leeuw
leeftijd: 4,5 jaar
Groep: x

BerichtOnderwerp: Re: Een nieuwe dag, nieuwe kansen   wo jan 11, 2012 7:03 am

Het was een heel verhaal wat Licentia vertelde. En ook niet de vrolijkste. De hele tijd had hij rustig en geduldig naar haar geluisterd. Zijn kop hing wat omlaag en hij beet zachtjes op zijn lip. Altijd die mensen weer! Dacht hij in zichzelf. Een vriend van vroeger was ook een keer in aanraking gekomen met de mensen. Ze hadden hem beschoten met kleine, ijzeren dingen. Hij was geraakt, in zijn bovenbeen, maar gelukkig leefde hij nog. Hij hief zijn kop wat en keek Licentia aan.'Wat vreselijk voor je.' Hij knikte even vriendelijk. 'Maar is er dus nog hoop.' Ookal wist hij dat het waarschijnlijk onmogelijk was, hij wilde de leeuwin wat opvrolijken. 'Er bestaat dus nog een kleine kans dat je broer nog leeft.' Hij hoopte niet dat de leeuwin hiervan te veel hoop kreeg, en dingen ging verwachten die waarschijnlijk niet zouden gebeuren. Ethan probeerde haar wat op te vrolijken. En volgens Ethan, zag Licentia er slim genoeg uit om niet meteen te hard van stapel te lopen. Hij ging een beetje verzitten en keek de leeuwin nog eens aan. 'En dat je zijn naam niet meer weet, is waarschijnlijk gewoon tijdelijk. Je bent nu in de war. Daar komt het door. Wees maar niet bang.' Hij glimlachte vriendelijk naar Licentia, en hoopte dat ze wat zou opvrolijken.
Terug naar boven Go down
Licentia

avatar


Karakterprofiel
Geslacht: Leeuwin
leeftijd: 3,5
Groep: -

BerichtOnderwerp: Re: Een nieuwe dag, nieuwe kansen   do jan 12, 2012 6:37 am

'Wat vreselijk voor je.' was het eerste wat Ethan zei toen Licentia klaar was met haar verhaal. Het voelde goed. Ethan leek haar echt te accepteren zoals ze was. 'Maar is er dus nog hoop.' de leeuwin keek de leeuw aan en knikte waarop Ethan vervolgde: 'Er bestaat dus nog een kleine kans dat je broer nog leeft.' ze wilde iets zeggen maar Ethan was druk bezig haar op andere gedachtes te brengen. Een kleine glimlach verscheen om haar snuit toen hij verder ging: 'En dat je zijn naam niet meer weet, is waarschijnlijk gewoon tijdelijk. Je bent nu in de war. Daar komt het door. Wees maar niet bang.' hij glimlachte en Licentia kon eindelijk iets zeggen. 'Ik ben de hoop nog niet verloren. Je bent toch niet doof?' ze lachte even en vervolgde: 'Ik zei net toch al dat ik naar hem op zoek was..' ze wist dat de leeuw haar wilde opvrolijken. Het was hem gelukt! 'Maar.. Je hebt me opgevrolijkt. Dankjewel!' ze keek even rond. Wat moest ze nu doen? Ze keek Ethan even aan en zei rustig: 'Sorry, dat ik je ontbijt heb verpest..' ze schudde haar kop en knikte naar de plek waar de gieren vrolijk het dier aan het verslinden waren: 'Als je nog honger hebt zul je zelf iets moeten regelen!' ze grinnikte en bedacht zich ineens dat Ethan haar had verteld waarom hij niet zelf iets had gevangen. Niet bewust waarschijnlijk. Zijn moeder was nog maar net dood. Hij zou zij zich dan voelen? Ze wist niet of ze dan blij zou zijn inverband met het feit dat haar moeder haar broertje had laten stikken. Ze wist in ieder geval wel zeker dat haar moeder van haar hield en dat het wederzijds was. Haar vader was wel een verhaal apart. Haar vader was gewoon haar even beeld. Haar alles. Ze keek Ethan aan en vroeg een beetje verlegen: 'En? Wat doen we nu?'

[beetje inspiloos]
Terug naar boven Go down
Ethan

avatar


Karakterprofiel
Geslacht: Leeuw
leeftijd: 4,5 jaar
Groep: x

BerichtOnderwerp: Re: Een nieuwe dag, nieuwe kansen   vr jan 20, 2012 4:34 am

Ethan keek naar zijn maaltijd. De gieren waren al lang bezig het te verslinden en dus was er niets meer voor hem over. Echt heel erg vond hij het nou ook weer niet. Zijn buik was gevuld en dat was het belangrijkste. Ethan likte even zijn lippen. Hij zou wel weer iets anders vinden. Daar was hij zeker van. Hij draaide zijn kop weer naar Licentia. 'het maakt niet uit hoor. Ik ga straks wel weer een keertje op jacht.' Hij grinnikte even en keek rond. Wat zou hij nu gaan doen? En wat zou Licentia gaan doen? Hij dacht na. Maar al snel opende de leeuwin haar mond. 'En, wat doen we nu?' Ethan draaide zijn kop naar haar. Hij kneep zijn ogen even tot spleetjes en dacht na. WE... ze had het over we.. "Wat bedoel je?' Hij wist dat het raar zou klinken. 'Ik bedoel, wil je samen mij mij iets gaan doen?' Ethan keek haar vragend aan. Zijn kop hing schuin.

[Ik weet het, erug kort. Moet er weer even inkomen en moet snel weg.. XD]
Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Een nieuwe dag, nieuwe kansen   

Terug naar boven Go down
 
Een nieuwe dag, nieuwe kansen
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Nieuwe spreuken.
» nieuwe vrienden (thunderstrike)
» Er komt een nieuwe pokémon serie uit!
» Nieuw techniek? Alcohol?
» Impacht - 2 jaar werk [Verhaal]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
African Dream :: Westen :: De steppe-
Ga naar: